• Aart Vermeij

Het is rustig en schoon in Hardinxveld

H'VELD-G'DAM In Het Kompas Hardinxveld-Giessendam om de week aandacht voor een medeburger uit Hardinxveld-Giessendam: Ha-Gi Medeburger. In deze rubriek maakt de lezer nader kennis met inwoners uit Hardinxveld-Giessendam die niet geboren zijn in Nederland. Deze rubriek wordt om de andere week verzorgd door Aart Vermeij. Deze week het verhaal van Mousa Al Hanafi (35 jaar) uit Syrië. Via Libie vertrok hij in een boot richting Italie vanwaaruit hij verder reisde naar Nederland. ,,Op sommige plekken op de Middellandse Zee waar niemand te zien was, dacht ik: als er wat gebeurt met ons is er niemand die ons komt oppikken."

Wanneer en waar ben je geboren?

Op 1 januari 1982 in Daraa in het zuiden van Syrië dicht bij de grens met Jordanië. Een plaats met zo'n 100.000 inwoners.

Wanneer en hoe ben je gevlucht?

Het leven in Syrië was niet veilig meer, waardoor ik ook mijn kinderen geen goede bescherming kon bieden. In maart 2013 ben ik, om voor mijn kinderen een veilige plek te zoeken, alleen gevlucht. Vanwege het financiële plaatje konden we niet allemaal tegelijk gaan. Mijn vrouw en kinderen bleven achter bij mijn ouders. Toen hun stad gebombardeerd werd, moesten ook zij vluchten naar een andere stad. In de koffer van mijn dochter kwamen zelfs metaalscherven terecht van de bommen. Ik ben eerst naar Libanon gegaan en per vliegtuig naar Egypte. Vandaaruit ben ik in Libië terechtgekomen. Waar ik ook mijn neef ontmoette. Hij was al een jaar in Libië en wilde ook naar Nederland. Voor de overtocht naar Europa ben ik daar eerst aan het werk gegaan om geld bij elkaar te krijgen. Ik werkte daar in een bedrijf dat marmeren kozijnen en keukenbladen maakte.

Toen ik na een jaar voldoende geld bij elkaar had verdiend, zijn mijn neef en ik op een houten bootje van ca. 10 meter lang gestapt samen met zo'n 250 mensen met verschillende nationaliteiten. Zo'n 18 uur hebben we op zee gezwalkt. Op sommige plekken wanneer de golven hoog waren, vond ik het beangstigend, ook al kon ik zwemmen en al had ik een zwemvest. Op sommige plekken op de Middellandse Zee waar niemand te zien was, dacht ik: als er wat gebeurt met ons is er niemand die ons komt oppikken. Ik was weer wat gerust gesteld als ik vissersbootjes in onze nabijheid zag. In de Italiaanse wateren werden we allemaal aan boord gehesen van een schip van het Rode Kruis. En werden we later met een heel groot schip naar Sicilië gebracht. Daar konden we blijven en werk vinden, maar ik wilde evenals mijn neef naar Nederland. Van jongs af aan wist ik van dat bloemenland en rond mijn 15e was ik heel erg geïnteresseerd in de Nederlands voetballers. Ook had ik gehoord dat in Nederland de gezinshereniging snel geregeld kon worden.

Nadat ik eerst in Napels terecht ben gekomen ben ik met een vliegtuig naar Milaan gebracht. Tenslotte werden we met een dichte vrachtwagen naar Breda gereden. Toen volgde natuurlijk de nodige AZC's: Ter Apel, Uithuizen, Gilze-Rijen, Leersum en nadat ik daar 2 maanden had gebivakkeerd kreeg in een huis in Hardinxveld-Giessendam. Een half jaar later, in april, mochten mijn vrouw en 2 dochters komen en ondertussen is in Nederland onze zoon geboren.

Als je terug kijkt wat denk je dan?

Ik was heel blij dat mijn reis ten einde was, ik was veilig. Nu kon ik mijn vrouw en kinderen over laten komen als alle papieren gereed zouden zijn.

Noem eens wat verschillen tussen je geboorteland en Nederland?

Hier is het veel kouder dan in Syrië daar moet ik wel aan wennen. Ook vind ik de winterperiode heel moeilijk want de dagen zijn dan zo kort en donker. De huizen in Syrië zijn wel groter, dat komt denk ik omdat de gezinnen daar ook meestal groter zijn. De zomertijd in Nederland wijzigt altijd eind oktober, in Syrië is dat 1 november. Hardinxveld is veel kleiner dan de plaats waar ik vandaar kwam en daardoor ook veel rustiger. Dat vind ik prima, ook voor mijn kinderen.

[Wat vind je moeilijk in Nederland?

Ik moest eerst wel heel erg wennen, juist door de hierboven beschreven oorzaken. De taal was moeilijk in het begin, maar gelukkig kan ik nu al aardig Nederlands spreken.

Wat vind je bijzonder/mooi in Hardinxveld?

Dat mensen elkaar hier respecteren. Iedereen zegt je gedag, dat vind ik heel mooi. Het is ook zo rustig en schoon in Hardinxveld. Ik kom in Gorinchem en op sommige plaatsen zie je hondenpoep liggen. In Hardinxveld zie ik veel meer dat mensen die poep gelijk opruimen.

Wat mis je hier?

Ik mis mijn vader en moeder, zussen, broers en verdere familie. Onze oudste dochter huilt van tijd tot tijd en zegt dat ze opa en oma wil zien, nu kan ze gelukkig wel af en toe bellen. Mijn ouders moesten eerst naar de Jordaanse grens lopen om met ons te telefoneren, maar dat is gelukkig beter geworden.

Waar kom je regelmatig?

Ik ging eerst naar de taalschool in Gorinchem. Nu breng ik viermaal per dag de kinderen van en naar de Driemaster. Dat alleen is al een dagtaak. Haha.

Welke talen spreek je?

Arabisch en Engels en nu Nederlands

Heb je hobby's?

Ja, voetballen. Zomers doen we dat met een groep mensen bij de RABO bank. Ook in Syrië heb ik wat gevoetbald maar niet in clubverband. Haarknippen doe ik graag en ook met het schilderen ben ik erg handig, niet van schilderijen hoor!

Had je werk in geboorteland?

Ja, ik ben tweejaar leerkracht Engels geweest van kinderen van 10-15 jaar. Hiervoor heb ik een Lerarenopleiding voor docent Engels MBO gedaan

Wat voor werk zou je hier graag willen doen?

Ik zou graag rijinstructeur willen worden, maar ik heb geen geld om de opleiding te betalen en een auto te kopen. Wel heb ik hier in Nederland inmiddels mijn rijbewijs gehaald. Dat gaat wel een beetje anders dan in Syrië, daar kun je het gewoon voor geld kopen. Dat is natuurlijk niet eerlijk. Twee weken geleden heb ik examen vorkheftruck gedaan en krijg ik straks mijn diploma en het VCA certificaat. Ik ga binnenkort werken bij AVRES om werkervaring op te doen, want overal willen ze ervaren mensen met de juiste papieren hebben. En dan hoop ik op deze manier aan een baan te komen als heftruckchauffeur.

Zou je hier altijd willen wonen?

Als het echt weer goed is in Syrië zoals vroeger dan wil ik wel terug. Maar niet als alles maar een beetje op orde is. De Syrische overheid is nu niet goed.