• Suzanne Heikoop

Met pensioen op 75-jarige leeftijd

Managerskoppel Doetse Kom vertrekt

GIESSENBURG Dick Geurts en Elviera Steenbergen zijn een begrip in Giessenburg en omgeving. Het stel runt Zwembad de Doetse Kom dit seizoen, na bijna dertig jaar, voor het laatst. De correspondent van dienst ging naar haar vertrouwde zwembad om het stel te interviewen. Informeel, want ook bij haar staan al elf dienstjaren in het zwembad op de teller.

door Suzanne Heikoop

,,Eind jaren tachtig zag ik een advertentie in de krant.", vertelt Dick. ,,Zwembad De Doetse Kom zocht een manager met ervaring. Ik werkte als sinds 1970 in de zwembaden van Groot Ammers, Schoonhoven en Haastrecht, dus deze vacature was me op het lijf geschreven. Ik nam mijn partner Elviera, die ik in Haastrecht had leren kennen, mee. Samen gingen we op 1 mei 1989 aan de slag."

OPKNAPPEN ,,Het terrein had veel achterstallig onderhoud." haakt Elviera in. ,,We moesten als een paard werken om alles weer aan de eisen van de provincie te laten voldoen. Dat is nog steeds een uitdaging, maar we hebben het altijd met veel plezier gedaan." Dick haalt een map met oude krantenknipsels tevoorschijn. ,,Kijk, zo was het toen we hier begonnen. Er stonden amper bomen om het terrein en ook het bad was een kale bedoening. Er was altijd wel iets aan de hand met de kleedkamers en de machinekamer voldeed niet meer. Daarom kocht ik na een tijdje een tweedehands machinekamer en knapte ik de boel met die onderdelen weer op. Daarna was het zaak om alles bij te houden. Dat leverde wel een flinke druk en prestatiedrang op." In de afgelopen 28 jaar is er nog veel meer in het Giessenburgse zwembad veranderd. Dick: ,,De zonnepanelen en glijbanen zijn geplaatst en we hebben de bron geopend, waar we een deel van het bad mee kunnen vullen. We bouwden de kiosk, waar mijn zus Corrie en haar man jaren met plezier hebben gewerkt. In 2005 werden er nieuwe kleedkamers geplaatst. Dat was een opluchting. In 2012 volgde de opbouw van de machinekamer."

CREATIEF Als je bij De Doetse Kom om je heen kijkt is de invloed van het stel niet te missen. Vooral Dicks knutselprojecten zijn karakteriserend voor het dorpsbad. Een paar jaar terug kwam Dick, na zijn overwintering in Portugal, terug met een foto van een strandwachtstoel. Na wat getimmer en gezaag achter het kleedgebouw stond er een gloednieuwe stoel naast de glijbaan. ,,Tja, met een klein budget moet je wel eens creatief zijn. Zo was de stofzuiger (om onder water vuil van de bodem af te halen - red.) kapot gegaan en besloot ik om de slang met een verloopstuk op het filtersysteem aan te sluiten. De oude stofzuiger kon door zijn stroomvoorziening nooit tijdens openingstijden gebruikt worden, de nieuwe had geen eigen stroombron nodig en kon daardoor altijd ingezet worden. Twee vliegen in één klap. "

CHAOTISCH Het terrein van De Doetse Kom is altijd netjes, maar Dicks werkwijze kan nog wel eens chaotisch zijn. Zo zit zijn loper altijd ergens in een deur en zijn brillen of fluitjes nog wel eens zoek. Als personeel vraagt waar de kabelhaspel gebleven is komt er standaard het antwoord 'voor' terug, maar de definitie van 'voor' is altijd anders en de kabelhaspel staat nooit op zijn plaats. Dick lachend: ,,Dat krijg je als je ouder wordt. Daar heb ik mijn personeel voor, die vinden alles wel weer terug."

PERSONEEL Aan teambuilding hoefde het team van De Doetse Kom onder Dick en Elviera's leiding nooit te doen. Elviera: ,,Een aantal personeelsleden begon in februari of maart al met werken. Dan startten we met de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen. Als werknemer moest je van alle markten thuis zijn. Naast toezichthouder, lesgever en/of caissière kon je ook zomaar ingezet worden als schilder, schoonmaker of hovenier. Alles werd met elkaar gedaan, waardoor de sfeer goed was en de collega's goed op elkaar ingespeeld waren. Tegenwoordig worden de meeste klusjes door vrijwilligers gedaan, waardoor er minder personeel nodig is. Het zwembad heeft het financieel niet makkelijk, dus alle hulp is meegenomen."

SFEER Bladerend door de krantenknipsels komt Dick bij een foto van 1995 terecht. ,,Hier hebben we een record aantal seizoenbezoekers, 90.000. Nu halen we met geluk de 30.000. Ik merk dat de jeugd wel graag wil, maar te druk is met andere dingen." Af en toe zijn er nog piekdagen. Zoals die zaterdag in 2012, toen er 1680 bezoekers langs de kassa gingen. ,,Dat is druk, maar het terrein heeft ook een enorme capaciteit.", vertelt Dick. ,,In het 50- en 25meterbad kunnen we al duizend man kwijt. Dan komt het veld er nog bij. Mensen komen hier ook echt voor de ruimte en de gemoedelijke sfeer. De Doetse Kom is een familiebad, zowel het personeel als de gasten hebben het er naar hun zin. Elviera heeft daarin ook een groot aandeel, zij houdt bij wat er speelt onder de gasten. Tussen één en drie 's middags komen de dagelijkse zwemmers hun baantjes trekken. Als je dan langs het bad zit krijg je alle dorpsverhalen mee." Het weinige aantal incidenten is ook een reden dat veel mensen voor het zwembad kiezen. ,,Natuurlijk zijn er altijd wel wat kinderen met schrammen of een verzwikte voet, maar in mijn tijd zijn er gelukkig weinig grote incidenten geweest. Er wordt goed toezicht gehouden en het terrein is ook redelijk veilig. Misschien zijn we ook gewoon streng en geven we geen kans tot escalatie."

PORTUGAL Dick roept al tien jaar dat hij gaat stoppen, maar nu is het moment toch echt gekomen. ,,Ik heb het altijd heel leuk en gezellig gehad, maar nu is de pijp leeg. Op 1 september werd ik 75, dus het mag zo onderhand ook wel. Ik ben zo lang doorgegaan omdat ik het veel te leuk vond en er niemand opstond die kan wat ik kan. We hebben hier echt iets opgebouwd, daar ben ik trots op." Geurts vond de zwemles het leukst om te doen. ,,Ik heb er altijd veel plezier in gehad. In al die jaren hebben we zo'n 3000 kinderen les gegeven en nu zien we de tweede generatie voorbij komen. Afgelopen zaterdag zijn de zwemlessen gestopt, dus nu is het klaar. Wie onze taken over gaat nemen is nog niet duidelijk, maar dat komt vast goed." En wat het stel gaat doen? Dick: ,,We overwinteren al twintig jaar in Portugal. Dat is nu ook de bestemming, maar nu weten we niet wanneer we terugkomen. De afgelopen jaren hebben we door ons werk en de overwintering niet echt een sociaal leven opgebouwd. Dat vind ik wel jammer. Toch weet ik zeker dat we het naar ons zin gaan hebben. Of ik het zwembad ga missen? Nee, ik heb alles afgesloten. Het is goed zo."