• Simon Fousert

Watersportvereniging De Snap viert 50-jarig jubileum

H'VELD-G'DAM Een halve eeuw bestaat Watersportvereniging de Snap dit jaar. De vereniging is nog altijd hecht, het ledenaantal blijft stabiel, maar zorgen zijn er ook, vertelt voorzitter Martin Egas.

door Simon Fousert

Al in februari werd het jubileum met een boottocht voor de leden - hoe kan het ook anders - en een hapje en drankje gevierd, vrijdag 22 september volgt nog een feestelijke middag bij het clubgebouw aan de Peulenlaan. ,,Dat is voor genodigden en voor donateurs", aldus Egas. ,,In februari kon dat nog niet, omdat we toen nog midden in de verbouwing van de kantine zaten." De Snap, waarvan de naam afkomstig is van een klein stuk water in Hardinxveld - volgens Egas niet groter dan een sloot - ontstond vijftig jaar geleden omdat booteigenaren destijds in Hardinxveld met het probleem zaten dat er geen ligplaats beschikbaar was. ,,Toen werd besloten een vereniging op te richten", aldus Egas, al tien jaar voorzitter van de Snap. ,,Het grootste verschil is dat je boot vroeger zelf bouwde. Dat is er allang niet meer bij." Na een halve eeuw gaat het nog steeds goed met de vereniging, die naast 'Het Balkengat' aan de Peulenlaan ook nog een twee locatie kent: haven 'De Knaal' aan de Kanaaldijk-Noord, aan het begin van het Kanaal van Steenenhoek. Het ledenaantal blijft stabiel en blijft ruim boven de 300, waarvan de pleziervaarders verreweg de grootste groep is.

Trailerhelling De investering in een trailerhelling, rond 2010, pakt goed uit. ,,We hoopten het er in tien jaar uit te halen, maar dat lukte al binnen drie jaar", weet Egas. ,,Bovendien zorgt het ook voor nieuwe mensen. Aan de andere kant gaat het wel om wat ik noem de snelle mensen. Mensen die hun bootje voor een weekend of een dagje het water in doen en er dan even uit zijn. Maar zij zijn, en dat geldt niet voor iedereen natuurlijk, niet echt geïnteresseerd in het verenigingsleven." Voor de toekomst is dat wel een punt van zorg. ,,Dat zie je bij veel clubs. Mensen hebben geen tijd meer voor een verenigingsleven. Daarnaast is er nog de vergrijzing, hoewel de trailerhelling ook voor jongere mensen zorgt." De vraag is volgens Egas hoe je leden stimuleert betrokken te blijven. ,,Voor de grotere klussen, zoals de kantine, lukt het wel om het met eigen middelen en krachten te doen. Maar we hebben een meewerkplicht van acht uur per jaar, dat is niet veel. Het gaan dan om klussen als een heg snoeien en dergelijke. Als we daarvoor mensen moeten inhuren, gaan de leden dat ook merken." Ook de extra kosten aan liggeld die leden moeten betalen, baart Egas zorgen.

Voor een watersportvereniging is de winterperiode waar de saamhorigheid hoogtij viert. Egas: ,,In de zomer gaat iedereen er natuurlijk op uit, in de winter is men hier aan het werk aan de boot, wat voor veel mensen een eigen heiligdom is. In februari is het een wespennest hoor. Iedereen wil op tijd klaar zijn met het onderhoud. Maar het gaat altijd goed, we helpen elkaar als iemand iets niet weet. Op zo'n zaterdag in de winter is er eerst koffie. Ja, dan komen al de schippersverhalen langs. Om half vier gaat de kantine open en pakt men een koffie of een biertje. Dat is altijd gezellig."