• Richard van Hoek

Van West naar Oost

De zomervakantie is begonnen en dit jaar hebben we daar passende temperaturen bij gekregen. Vele van ons zijn inmiddels afgereisd naar landen waar het gras misschien dit jaar nu wel groener is dan hier, want veel van onze grasvelden zijn inmiddels veranderd in dorre gele vlaktes. Voor de achterblijvers, zoals wij, ook leuk om toch dat zomerse gevoel te ervaren in eigen land. Regen is inmiddels wel zeer welkom, maar als ik mag kiezen tussen een verregende zomer of dit, dan toch maar dit. We passen gewoon ons tempo een beetje aan. En persoonlijk vind ik het geen slecht idee om de siësta tijdelijk in te voeren.

Helemaal in de laagste versnelling gaat helaas niet lukken, want voorlopig moet er ook nog gewoon gewerkt worden. En daarnaast staat deze zomervakantie voor ons in het teken van een verhuizing. Op dit moment ben ik dan ook druk met het sorteren van spullen en het inpakken van dozen. Heerlijk om weer eens goed door de kasten te gaan en de spreekwoordelijke bezem door je spullen te halen (maar dat terzijde). Want na mijn eerste 40+ jaren in West gewoond te hebben, ga ik over een aantal weken de overstap maken naar Oost. We gaan Sliedrecht niet uit, maar toch heb ik wel een beetje het gevoel dat ik in een andere gemeente ga wonen. Dat is raar, dat weet ik, maar mijn leven heeft zich tot nu toe altijd voornamelijk aan deze kant van de Stationsweg afgespeeld. En vroeger was de Stationsweg ook echt een scheiding tussen de importers en de 'echte' Sliedrechters. Dat is inmiddels al jaren niet meer zo, maar toch is er nog een tweedeling. Je hoort ook regelmatig mensen die altijd in Oost gewoond hebben zeggen, dat ze never nooit niet naar West zouden verhuizen. Misschien vergelijkbaar wat de Hardinxvelders hebben met Boven en Beneden? Het is een gevoel welke niet echt goed verklaarbaar is. Maar een goed gevoel is wel erg belangrijk, wanneer je ergens woont. Ik weet dat ik het wel heb bij de plek die we gekocht hebben, maar de rest eromheen, moet nog een beetje groeien. Alles bekend, maar toch ook wel weer nieuw. Ik weet het, dat gaat straks ongemerkt en voordat ik er erg in heb neem ik zonder na te denken de juiste afslag op de snelweg en weet ik alles weer blindelings te vinden in onze 'nieuwe' supermarkt. Komt helemaal goed! Supervervelend is alleen dat ik nu alleen heel de tijd de gouwe ouwe van het Klein Orkest in mijn hoofd heb. Gelukkig is er in Sliedrecht geen sprake van een muur of IJzeren Gordijn en kan de verhuiswagen gewoon de oversteek maken.

Hannelore Rijsdijk - van Hamburg